سوره حمد قسمت دوم

By • اکتبر 6th, 2018 • Category: نوشتار

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم .

نگرشی دیگر بر سوره حمد ، قسمت دوم . پنجم اکتبر ۲۰۱۸ .

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبّ‏ِ الْعَلَمِين . با نام و یاد تو که در ادامه حیات فرصتی دیگر اهدا فرمودی تا ، با کلام زیبای تو مانوس شویم ، عشق عاشقان بندگیت را از سر لطف پذیرا باش ، هستی بخش ، نیک میدانی که عاشقانه دوسست داریم و خالصانه پرستشت میکنیم .

دو حرف الف و لام بر سر کلمه حمد عمومیت و جهان فراگیر دو صفت رحمانیت و رحمیت او بر هستی است که ارزانی میفرماید ، یعنی هیچ موجودی در نظام آفرنیشی او وجود ندارد که از این صفت وصف نا پذیر رحمان او  محروم گردد .

در قسمت اول به دو نظر از اساتید گرانقدر را در مورد تفاوت حمد و مدح آوردیم . اکنون به دو آیه زیر یکی مبنی بر مخلوق او بودن هر شیئ ، هر چیز در کل نظام با عظمت هستی و دیگری مبنی بر اینکه هر چه را آفریده مخصوصا از چشم و دل آفریننده گی او زیبا آفریده    (الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ خَلَقَهُ (ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ خالِقُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ

آن خدايى كه هر چه را خلق كرده زيبايش كرده . آیا هیچ چشم خدا بینی وجود دارد که بهنگام نگاه به هستی بجز زیبائی چیز دیگری را ببیند ؟ . پس بر ماست که ، ما نیز هستی را از پشت عینک بصیر او اگر نه بهمان زیبائی بل در وسع نا بینا خود زیبا به بینیم .

زیبا بخش به هستی  ! کیست که نداند که آن تصمیم به زیبا آفریدن از کجا آمده ، زیبا آفرین در همین رهگذر ما به این آیه نیز با چشم جان می نگریم که خود فرمودی : وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمائِهِ‏

، خداى را است اسمايى حسنى، پس او را به آن اسماء بخوانيد و آنان را كه در اسماء او كفر مى‏ورزند رها كنيد، و بخودشان واگذاريد.

همراهان گرامی ، با توجه به آیات قرآن کریم ، بر همه روشن است که ، خداى تعالى هم در برابر اسماء جميلش محمود و سزاوار ستايش است، و هم در برابر افعال جميلش، و نيز روشن شد كه هيچ حمدى از هيچ حامدى در برابر هيچ امرى محمود سر نمى‏زند مگر آنكه در حقيقت حمد خدا است، براى آنكه آن جميلى كه حمد و ستايش حامد متوجه آنست فعل خدا است، و او ايجادش كرده، پس جنس حمد و همه آن از آن خدا است .

خداوند بی نیاز از حمد من کمترین ، من نیک میدانم که هر شئی در کل نظام آفرینش تو در تمامی لحظات شبانه روز مشغول به حمد و ثنا و سپاس و ستایش تو مشغولند ، اما این را نیز نیک میدانم که تو در این سوره ، این بنده ناقابل کوچک خود را و از میان میلیاردها موجود در هستی ، تنها مرا به این عشق دو طرفه مفتخر فرموده ای که در پس معرفی انسان فهم خود به یکباره یادم دادی که بگویم  (إِيَّاكَ نَعْبُدُ) … !! چقدر هیجان زده شدم که حالا به من این افتخار را دادی که بگویم ، تنها ترا می پرستم …….. یعنی در این سوره ، تو ، تو خدای هستی و من ؟ فقط ما دوتا ؟ رو در روی یکدیگر ؟ من در برابر رب العالمین ؟ مدیر و مدبر جهان هستی ؟ ! اصلا زبانم بند آمده ! باورم نمیشه ! چه افتخاری ؟ از بین تمامی اشیاء و اجزاء تشکیل دهنده نظام آفرینش فقط من ؟ به چنین درجه و مقامی تو نائلم فرمودی که مفتخرا بگویم تنها ترا می پرستم و چه زیبا تر و  (سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ، إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ، خدا منزه است از آنچه توصيفش مى‏كنند، مگر بندگان مخلص او)،.

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی                                 که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی …

عزیز جان و دلم ، و چه نیک میدانم که ، تمام نیروهای هستی به حمد تو مشغولند

وَ الْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ ه:

وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ)، رعد در حمد تو متوضعانه مشغول به حمد توست: (وَ إِنْ مِنْ شَيْ‏ءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ  بِحَمْدِهِ،  هيچ چيز نيست مگر آنكه خدا را با حمدش تسبيح مى‏گويد).

پس ترا بحمد من نیازی نیست منتها از سر لطف تو در بین تمامی موجودات در جهان هستی که حتما آنها به امر تو غریزا به حمد و شکر و سپاس و ستایش و تسبیح تو مشغولند ، تنها به من انسان این افتخار را عنایت فرمودی که مختارا و نه از روی غریزه ترا حمد گویم . سپاس عزیز جان و دل سپاس .

بشرط حیات ادامه دارد . نادر انتظام

 

دیدگاه‌ها غیرفعال هستند.